27 Ιουλίου 2012.
Η μέρα που δεν ξεχνάμε.
Η μέρα που κάποιοι αποφάσισαν για εμάς, χωρίς εμάς.
Η μέρα που η Αγροτική διαλύθηκε και χιλιάδες ζωές ανατράπηκαν μέσα σε ένα απόγευμα.
Εμείς, οι πρώην εργαζόμενοι της Αγροτικής Τράπεζας, προερχόμαστε από εκεί.
Από την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα, την καθαρή δουλειά.
Και ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει να χάνεται κάτι που χτίστηκε με κόπο και πολλές γενιές — όχι επειδή δεν άξιζε, αλλά επειδή κάποιοι δεν άκουσαν τους ανθρώπους της, τους ανθρώπους που στήριζαν το όραμά της.
Σήμερα, στην επέτειο εκείνης της μέρας, βρισκόμαστε προ των πυλών μιας άλλης διάλυσης — μιας διάλυσης που θα μας ζητήσουν να αποφασίσουμε, αυτή τη φορά, με τη δική μας ψήφο:
της διάλυσης του Συλλόγου Εργαζομένων Αγροτικής Τράπεζας – Πειραιώς.
Γι’ αυτό, μπροστά στην επιχειρούμενη ενοποίηση ΣΕΤΑΠ – ΣΕΤΠ, μια ενοποίηση α λα καρτ, όχι όλων των συλλόγων, η 27/7/2012 δεν είναι απλώς μνήμη.
Πρέπει να είναι δήλωση.
Δήλωση ότι δεν θα επιτρέψουμε να ξαναγραφτεί η ιστορία μας χωρίς εμάς.
Δήλωση ότι δεν θα αφήσουμε να χαθεί η ταυτότητα του συλλόγου μας μέσα σε μια “διευθέτηση” που δεν υπηρετεί τους εργαζόμενους.
Δήλωση ότι δεν δεχόμαστε να αποφασιστεί το μέλλον μας πίσω από κλειστές πόρτες.
Και κάτι ακόμη, που δεν μπορεί να μείνει έξω από τη συζήτηση:
Ο ΣΕΤΑΠ έχει μεγάλη περιουσία, χτισμένη από δεκαετίες εισφορών, αγώνων και θυσιών των εργαζομένων της Αγροτικής.
Με ποιά λογική να εκχωρηθεί αυτή η περιουσία σε έναν νέο σύλλογο;
Ποιός θα σηκώσει το χέρι να ψηφίσει μια τέτοια ενοποίηση;
Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη να παραδώσει ό,τι χτίστηκε από τους ανθρώπους της ΑΤΕ σε ένα σχήμα που δεν έχει την ίδια ιστορία, την ίδια διαδρομή, την ίδια ταυτότητα;
Και ας μην ξεχνάμε: υπάρχουν και άλλοι Οργανισμοί των πρώην εργαζομένων της Αγροτικής Τράπεζας με σημαντική περιουσία.
Σε μια ενοποίηση, τι θα γίνει με τους Οργανισμούς;
Θα μας ζητήσουν τα μέλη του ΣΕΤΠ να γίνουν μέλη τους;
Με την ίδια διαδικασία θα αποφασιστεί η τύχη της περιουσίας και των Οργανισμών μας;
Συνάδελφοι,
Η παράταξή μας, η ΔΑΚΕ–ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, έδωσε μεγάλο αγώνα από το 2012 μέχρι σήμερα στην Τράπεζα Πειραιώς, κυρίως όταν συνέβησαν τα τραγικά γεγονότα της συρρίκνωσης του προσωπικού.
Ήταν πάντοτε δίπλα στους συναδέλφους, όταν άλλοι σιωπούσαν.
Και σήμερα θα σταθεί ξανά μπροστά — καθαρά, δυνατά, χωρίς φόβο — για να αποτρέψει μια α λα καρτ ενοποίηση, που δεν θα σεβαστεί ούτε την ιστορία μας ούτε τους συναδέλφους ούτε την περιουσία των μελών μας.
Δεν θα αφήσουμε να διαλυθεί ο ΣΕΤΑΠ, για να εξυπηρετηθούν σχεδιασμοί άλλων.
Δεν θα νομιμοποιήσουμε με την ψήφο μας μια ενοποίηση, που δεν υπηρετεί το όφελος των συναδέλφων.
Δεν θα επιτρέψουμε να χαριστεί ούτε σπιθαμή από την περιουσία των ανθρώπων της Αγροτικής.
Να το ξέρουν όλοι:
Ο Σύλλογός μας δεν παραδίδεται.
Ο Σύλλογός μας δεν χαρίζεται.
Ο Σύλλογός μας δεν διαλύεται.
Ό,τι χτίστηκε από τους ανθρώπους της Αγροτικής, δεν θα το πάρει κανείς.
